Uwięzienie mężczyzn w szkole

23 sierpnia 1944 na rozkaz oddziału SS, stacjonującego w budynku szkoły na Siekierkach, na boisku szkolnym stawiło się 126 mężczyzn ( według listy sporządzonej przez panią Joannę Grzelec ). Z zeznań złożonych przez Kazimierza Sergiusza Ceglarka i Michała Roszczyka¹ wynika, że 23 sierpnia zamordowano w ruinach Generalnego Inspektoratu Sił Zbrojnych blisko 100 mężczyzn z Siekierek, a dwa dni później kolejnych 60. Była to część niemieckiego planu eksterminacji ludności cywilnej Warszawy. Zaadoptowano do tego południowe skrzydło kompleksu gmachów przedwojennego GISZ-u. Na skutek zniszczeń pozostały z niego jedynie gołe ściany². Okna na parterze zabito deskami. Do wnętrza prowadziło tylko jedno wejście – po deskach z poprzecznikiem przystawionych do okna wysokiego parteru. Tą drogą SS-mani wprowadzali Polaków na rozstrzelanie, zwykle w kilku-, kilkunastoosobowych grupkach. Skazańcy musieli kłaść się na ciałach osób wcześniej zamordowanych, po czym byli zabijani strzałami w tył głowy. Zazwyczaj po jednym dniu, gdy stos trupów był już wysoki, Niemcy oblewali ciała benzyną i podpalali³. Egzekucje trwały do końca powstania. Po wojnie w piwnicach GISZ-u odnaleziono 5578 kilogramów ludzkich prochów. Udało się ustalić nazwiska jedynie nieco ponad 30 zamordowanych 4.


drut

SPALENIE SIEKIEREK.
Siekierki w czasie II wojny światowej były spalone dwukrotnie. Na samym początku, we wrześniu 1939 roku, gdy wojsko niemieckie zajmowało Warszawę, spalono jednie część tzw. Siekierek Małych, czyli od strony Antoniewskiej do tego miejsca, gdzie dziś wznosi się wiadukt Trasy Siekierkowskiej. Potem, w czasie powstania warszawskiego, 24 sierpnia 1944 Siekierki spalono po raz drugi, tyle że bardziej skrupulatnie. Ocalało tylko kilka murowanych domów i budynek szkoły przy Gościńcu. Po wojnie mieszkańcy w większości wracali do samotnie stojących kominów.


drut

PRZYPISY:
1 Ludność cywilna w powstaniu warszawskim, t. 1, Pamiętniki, relacje, zeznania, cz. 2, Warszawa 1974, cz. 2, s. 451 – 453 i 454 – 458.
2 Zbrodnie okupanta w czasie powstania warszawskiego w 1944 roku, red. S. Datner, K. Leszczyński, Warszawa 1962, s. 281 – 282.
3 Ibidem, s. 139.
4 Ibidem, s. 288.



uwiezienie


Stary Dom gołębniki koszykarze łyżwiarze piaskarze wesela zbiory łąka Dorożkarze
Dorożkarnia

DK Dorożkarnia, ul. Siekierkowska 28, 00-709 Warszawa telefon 022 841 91 22 koperta biuro@dorozkarnia.pl globus www.dorozkarnia.pl
©Dorożkarnia 2008. All Rights Reserved